17 augustus 2013 | hallo aarde blog

Magnum en andere zaken

Magnum bestaat 25 jaar. Zolang al? Denk ik als ik naar de reclame vol gouden ballonnen kijk. Ze spatten als een zeepbel uit elkaar als je er aan trekt en dan valt er een ijsje in je handen. Als ik zo’n ijsje van Ola uitpak spat er ook altijd een zeepbel uit elkaar. Hij lijkt in geen velden of wegen op dat mooie donkere chocolade ding met die glanzende gloed van de reclame. En hij lijkt ook veel kleiner dan in de reclame. Ik vind het een overaten ijsje, mar wel lekker genoeg om af en toe van te genieten. Alleen de classic dan, de rest vind ik helemaal een desillusie.

De katten hebben tegenwoordig van die buien waarbij ze als dolle dwazen door het huis rollenbollen. De kattenspeelton die ze hebben is helemaal uitgewoond zo raggen ze met zijn twee-en door dat ding heen. Overal in huis liggen muizen, balletjes en veren speeltjes. Chess sleept alles mee in het rondte en soms ligt er een handvol te ‘weken’ in de waterbak.

Ik verbaas me altijd over het feit dat ze in CSI met van die zaklampjes rondlopen en de meest minuscule dingen vinden, ze zwaaien dan wat rond en Bingo…..terwijl als ik een lens zoek of een gevallen spelt ik het halve huis moet uitkammen en dan vaak nog moet toegeven dat het ding zomaar spoorloos is. Ik heb dus een CSI zaklamp op mijn wensenlijstje gezet, om al die verdwenen sokken, lenzen en andere mini-zaken terug te vinden.

Waar ik me ook over verbaas is dat Nu.nl vaak een artikel plaatst wat dan 10 minuten later weer weg is. Kind 1 had het laatst ook, een artikel over Diederik Samson en de schande van de PvdA, hij wilde dat ik het las, zat nog geen half uur tussen, maar het was spoorloos. Ik heb dat ook al eens opgemerkt. Wie beslist dat? Is dat een taak van de binnenlandse veiligheidsdienst ofzo? Dan bellen ze met Nu.nl en brullen ze: verwijder dat onmiddellijk!!!! Of Whatsappen ze even met de leiding van Nu.nl?

Wat ik trouwens ook raar vind is dat post verzenden steeds duurder wordt maar dat PostNL steeds minder service biedt. Ik ging op zaterdag een belangrijke brief posten en zie tot mijn verbazing dat PostNL de brievenbus pas maandagavond 18.00 uur leegt. Die brief ligt dus drie dagen in die brievenbus. Lekker kwetsbaar. En waarom wordt er niet meer op maandag bezorgd. Toen ik twitterde dat PostNL het dan ook zelf in de hand werkt dat we alles digitaal gaan doen en zij zichzelf buiten de markt zetten als ze de brievenbus niet meer in het weekend legen, twitterden ze vrolijk terug: dat klopt! We bezorgen geen post meer op maandag. Nee, dacht ik, en lezen kunnen jullie ook niet. Maar fijn dat je publiekelijk bevestigd dat je jezelf buiten de markt zet.

Rare wereld met ijsjes in luchtballonnen en dolgedraaide katten, een postbedrijf wat steeds minder werkt maar wel duurder wordt en zomaar verdwijnende persberichten.
En dat laatste bevestigd voor mij dat er in dit land geen vrijheid van pers is en onze persberichten wel degelijk gecensureerd worden, en dus gekleurd zijn.

Wordt er wel aandacht besteed aan echt belangrijke zaken? of weten wij de helft niet en geloven we dat ijsjes uit luchtballonnen vallen?

13 juni 2013 | hallo aarde blog

Afglijden

Niet ik hoor! Voordat u schrikt. Nee, ik glij niet af. maar ik moet reacties van mensen makkelijker laten afglijden. En het handelen van mensen ook. Sterker in mijn schoenen staan en niet overaal een verontschuldigend drama van maken. Dat word me duidelijk als ik met 1 van mijn vriendinnen praat over het voorval waar ik gisteren over blogde. Maar dat is moeilijk, denk ik. Zo moeilijk.

“jij biedt, door je steeds te verontschuldigen of dingen toe te lichten of uit te leggen, olie voor het vuur waarmee ze jou verbranden” zo legde ze het uit. En daar zit iets in. Maar wanneer leg ik dan wel iets uit en wanneer niet? En wanneer verontschuldig ik me wel en wanneer niet? Die vraag is simpel te beantwoorden ontdek ik, want als ik hem typ weet ik het al: bij mensen die er werkelijk toe doen. En bij de rest glimlach is dus beleefd, luister en soms zeg ik iets onbenullig troostende als: “ik zal er over nadenken” of “Dank u wel voor uw advies”.

Weer een les om te leren. Blijf ik nog wel zitten met de vraag waarom sommige mensen mij meer triggeren om olie voor dat vuur te verschaffen dan anderen? Wat is het toch dat sommige mensen zo in je allergie zone zitten. Zodat jij gelijk in de verdediging schiet enzo? Wat maakt het dat ik op sommige mensen reageer zoals ik doe?

Het is altijd zo in het leven dat de ene vraag de andere naar boven haalt. En soms moet je gewoon stoppen met vragen stellen aan jezelf. Dan zijn dingen zoals ze zijn. Ik hoef niet iedereen aardig te vinden en niet iedereen hoeft mij aardig te vinden. Zo is het nu eenmaal. Ook in het ondernemerschap. Dus ik ga oefenen in quasi geïnteresseerd terug staren en mijn bek dicht houden. Stembanden ontspannen en gedachten binnen boord houden. En opmerkingen van klanten, kennissen en andere mensen langs mijn rug laten afglijden. Dat is wat ik de komende dagen ga doen.

Mijn eigen persoonlijke trainingsprogramma.